Strona główna

Temat Miłosierdzia Bożego od wieków stanowił dla artystów wyzwanie uchwycenia tego, co nieuchwytne – bezgranicznej miłości i przebaczenia. Przez stulecia wizja ta ewoluowała od średniowiecznych symboli opieki, przez barokowe studia ludzkich emocji, aż po współczesne wizerunki oparte na mistycznych objawieniach. Każda z tych epok używała innego języka pędzla, by opowiedzieć tę samą historię o nadziei, która wyprowadza człowieka z ciemności.

Oto trzy przykłady obrazów o tematyce Miłosierdzia Bożego z trzech różnych epok.

Lippo Memmi (lub warsztat Simone Martiniego), XIV wiek.

To klasyczne przedstawienie typu Mater Misericordiae. Maryja stoi pośrodku, szeroko rozpościerając swój płaszcz, pod którym chronią się wierni – od papieży i królów po zwykłych mieszczan. W średniowieczu Miłosierdzie Boże postrzegano głównie przez pryzmat opieki i wstawiennictwa Maryi. Rozłożysty płaszcz symbolizuje „bezpieczną przystań” i ochronę przed gniewem Bożym oraz trudami świata. To obraz miłosierdzia jako schronienia.

Hierarchiczny układ postaci, w którym Maryja góruje nad zgromadzonym tłumem, podkreśla jej rolę jako potężnej Orędowniczki pośredniczącej między niebem a ziemią. Artysta precyzyjnie oddaje detale strojów chroniących się postaci, co sugeruje, że boża łaska jest dostępna dla każdego, niezależnie od statusu społecznego czy pełnionej funkcji. Ta statyczna, pełna dostojeństwa kompozycja miała budzić w wiernych poczucie absolutnego bezpieczeństwa, przypominając, że pod matczyną opieką każda dusza znajdzie ukojenie i ratunek.

Rembrandt van Rijn, ok. 1668 r.

To monumentalne dzieło ukazujące moment spotkania ojca z wynędzniałym synem. Scena jest skąpana w mrocznym, ciepłym świetle, które skupia się na geście powitania. Obraz ten jest absolutnym szczytem przedstawienia miłosierdzia jako bezwarunkowej miłości i przebaczenia, które nie stawia żadnych warunków wstępnych.

Kluczowym elementem są dłonie ojca spoczywające na plecach syna; historycy sztuki zauważają, że lewa jest silna i męska, a prawa smukła i kobieca, co symbolizuje pełnię Bożych przymiotów. Bosy, brudny syn zostaje przyjęty nie z naganą, lecz z czułością, co przesuwa akcent z grzechu na radość z odzyskania bliskiej osoby. Rembrandt mistrzowsko operuje światłocieniem, sprawiając, że widz czuje się niemal świadkiem tej intymnej, pełnej pokory sceny, która staje się uniwersalnym symbolem powrotu do domu.

Eugeniusz Kazimirowski, 1934 r.

Pierwszy wizerunek Jezusa Miłosiernego namalowany według wskazówek św. Siostry Faustyny. Chrystus idzie w stronę widza, błogosławiąc prawą ręką, a lewą wskazując na serce, z którego wychodzą dwa promienie: blady (symbolizujący wodę, która usprawiedliwia dusze) i czerwony (krew, która jest życiem dusz). W przeciwieństwie do dawnych, statycznych portretów, ten obraz przedstawia Miłosierdzie jako aktywną siłę, która sama szuka kontaktu z człowiekiem.

Postać Jezusa wyłania się z ciemnego tła, co sugeruje, że to On jest jedynym źródłem światła i nadziei w pogrążonym w kryzysach świecie. Spojrzenie Zbawiciela, opisane w "Dzienniczku" jako tożsame ze spojrzeniem z krzyża, łączy w sobie ból ofiary z ogromnym spokojem zmartwychwstania. Obraz ten nie tylko dokumentuje mistyczne przeżycie, ale ma pełnić funkcję naczynia, przez które wierni – zgodnie z obietnicą – mogą czerpać łaski, czyniąc sztukę bezpośrednim narzędziem modlitwy.

Książka Arkadiusza Łodziewskiego to praktyczna instrukcja odzyskiwania wewnętrznego spokoju, która uczy, jak zamienić lęk na ufność wobec Bożej miłości. Autor przekonuje, że Twoje największe bitwy toczą się w sferze myśli, dlatego pokazuje, jak demaskować kłamstwa zniechęcenia i zastępować je prawdą płynącą z wiary. Zamiast skomplikowanej teologii, otrzymujesz prosty oręż duchowy – konkretne wskazówki, jak modlitwa i sakramenty stają się realną tarczą w codziennych trudnościach. To lektura, która przestawia myślenie z „muszę walczyć o miłość” na „jestem już kochany”, dając czytelnikowi poczucie wolności i duchowej siły. Najważniejszym przesłaniem książki jest to, że Twoją najpotężniejszą bronią nie jest własna siła, lecz pokora i wdzięczność, które skutecznie odbierają złu przystęp do Twoich emocji. Autor uczy, że walka duchowa to nieustanne wybieranie dobra w małych krokach, takich jak chwila ciszy zamiast narzekania czy przebaczenie zamiast pielęgnowania urazy. Pamiętaj, że w tej bitwie to Bóg walczy za Ciebie, a Twoim jedynym zadaniem jest ufne trzymanie się Jego ręki i budowanie „strefy światła” w codzienności. Dzięki temu zyskujesz realny pokój, który chroni Twoje serce przed każdym duchowym atakiem.

To książka dla tych, którzy pragną przeżyć wyjątkowe rekolekcje. Zaproszenie na drogę, którą Jezus prowadził Faustynę: od słuchania i trudności w posłuszeństwie Słowu (lectio) do konfrontowania się ze Słowem (meditatio), przez modlitwę wydobywającą się z wnętrza (oratio) aż po dar nowego spojrzenia na wszystko oczami Boga miłosierdzia (contemplatio).
To publikacja, która pomaga odkrywać miłość Boga i uczy kochać tak, jak kocha Bóg.
Autor, ks. Krzysztof Wons znany rekolekcjonista, kierownik duchowy, autor wielu książek zachęcających do lectio divina, pogłębienia wiary i rozwoju życia duchowego zaprasza nas do pójścia pewnym szlakiem, na którym sam poznawał różne oblicza miłosiernego Boga.

Pierwsza tematyczna antologia papieża Leona XIV z jego osobistym wprowadzeniem. Według klucza 10 słów, po raz pierwszy w sposób uporządkowany przedstawia duchową i teologiczną myśl nowego papieża, czerpiąc z jego nauczania. Te słowa-klucze stanowią swoisty kod, według którego papież odczytuje i ukazuje nam istotę wiary chrześcijańskiej: Chrystus, serce, Kościół, misja, komunia, pokój, ubodzy, kruchość, sprawiedliwość, nadzieja. To unikalny tekst, dzięki któremu nie tylko bliżej poznajemy duchowy rdzeń nauki Leona XIV, ale również sami jesteśmy prowadzeni w centrum chrześcijańskiej wiary stojącej wobec wyzwań współczesnego świata. Dziesięć słów. Dziesięć słów to niewiele, ale mogą one stanowić początek dyskusji na temat bogactwa życia chrześcijańskiego.

W życiu Magdaleny Gornik udowodniono zaistnienie wielu zjawisk mistycznych: ekstaz, wizji, stygmatów, unoszenia się w powietrzu (lewitacji). Otrzymywała Komunię mistyczną i żyła 47 lat bez jakiegokolwiek pokarmu. Ale ważne są nie same zjawiska mistyczne jako takie, lecz treść przekazywanego przez nią orędzia.

Co chce nam powiedzieć niebo poprzez życie tej prostej, błogosławionej kobiety? Jej orędzie przypomina nam najprawdziwsze prawdy Ewangelii, nade wszystko, że chrześcijaństwo nie jest jakimś przesłodzonym napojem. To przesłanie zwraca uwagę na stałe nawracanie, na pokutę, modlitwę i trzy cnoty teologiczne: wiarę, nadzieję i miłość. Świeże i mocne orędzie Magdaleny jest niczym wierny obraz niebiańskiego piękna – imago paradisi.

Jezus jest celem naszego pielgrzymowania i drogą, który trzeba przebyć.To On jest źródłem, które zaspokaja nasze pragnienie. Zmartwychwstanie Chrystusa nie jest bowiem zwykłym faktem w historii ludzkości, ale jest wydarzeniem, które przemienia ją od wewnątrz. W obliczu naszego kruchego człowieczeństwa paschalne orędzie Chrystusa wzmacnia naszą nadzieję wobec trudnych wyzwań, przed którymi każdego dnia stawia nas życie, zarówno na poziomie osobistym, jak i globalnym. Ze Zmartwychwstania bowiem wypływa nadzieja pozwalająca nam zasmakować głębokiego i radosnego pokoju, który może dać nam tylko Jezus Chrystus.

W programie "Jak my to widzimy - z daleka widać lepiej" realizowanym w studio Tv Trwam w Chicago naszymi gośćmi byli Ksiądz Zdzisław Torba - proboszcz Parafii St. John Brebeuf w Niles i Maciej Niedorezo - artysta rzeźbiarz. Tematem spotkania była działalność artystyczna w duszpasterstwie parafii św. Jana Brebeuf w Niles, m.in. upiększenie kościoła poprzez dodanie stacji drogi krzyżowej i stacji różańcowych. Prowadzenie programu O. Zbigniew Pieńkos CSsR, dyrektor Centrali Radia Maryja w Chicago.

zobacz >

był włoskim bratem zakonnym w Zgromadzeniu Redemptorystów. Przeżył tylko 29 lat (1726-1755). Z zawodu był krawcem. Odchodząc w tajemnicy z domu rodzinnego, aby zostać redemptorystą, zostawił matce tylko kilka słów: "Idę, by zostać świętym". Przyjęty do Zgromadzenia spełniał proste zadania klasztorne. Jako misjonarz prowadził intensywną pracę apostolską w odległych wioskach, wyróżniając się miłością i poświęceniem. Był także kierownikiem duchowym sióstr zakonnych i mistykiem. Św. Gerard Majella czczony jest jako patron dobrej spowiedzi oraz opiekun matek w stanie błogosławionym i orędownik małżeństw proszących o dar potomstwa.

W dziale DUCH odnajdziesz podstawy - to co stanowi kręgosłup życia z Bogiem i to, co z tego wynika - drogowskazy do kroczenia ścieżką, która jest dla Ciebie przygotowana, abyś był znakiem Jego obecności w świecie.

ŚWIADEK to osoba, która pozwoliła się porwać temu subtelnemu nawoływaniu do realizacji Bożych planów w codzienności. Znajdziesz w nim oparcie, zobaczysz, jak pokonywał przeciwności i jakie są owoce takiego życia.

UCZEŃ to ten, który jest najbliżej Twojej sytuacji… W tym dziale znajdziesz świadectwa osób, które właśnie teraz starają się swoim życiem pokazywać światu Boga. Ufam, że to zadanie będziesz realizował w przyszłości. Oczywiście,pozostaje tylko pytanie: w jaki sposób? ;)

Dział KORZENIE skupi się wokół wydarzeń, które przez pokolenia były odpowiedzią na to zaproszenie Ducha Świętego. Pokaże w jaki sposób wyklarowała się nasza tożsamość.

Odwiedź stronę >

Polub fanpage na Fb: facebook.com/ForWorldcssr

Subskrybuj kanał YT: https://www.youtube.com/channel/UC4kXfSYLPStTBxiy0mdu1Cw/